H aiwnia ekrh3h

Έκρηξη εκφράζεται ως πολύ μακρά αντίδραση οξείδωσης ή αποσύνθεσης, το οποίο μετρά σε ένα μεγάλο καύση των εύφλεκτων αερίων, ατμών, υγρά ή εύφλεκτα σκόνη και ίνες στο σώμα, επάγοντας την αύξηση της θερμοκρασίας ή πίεσης σε συνδυασμό με την καταστροφή του κύματος εδράνου σοκ και ακουστική επίδραση.

Η έκρηξη έχει χώρο υπό αυστηρά καθορισμένες συνθήκες και ακριβώς όταν η συγκέντρωση καύσιμης πρώτης ύλης εισέρχεται σε μια καλά καθορισμένη περιοχή, η οποία καθορίζεται από το όριο έκρηξης. Η συγκέντρωση ενός καύσιμου συστατικού σε ένα συγκεκριμένο εκρηκτικό διαμέρισμα δεν θα προκαλέσει έκρηξη. Που απαιτούνται για τη δημιουργία της επιδημίας, υπάρχει μία ενέργεια, την οποία ο εκκινητής μπορεί να αποτελεί συστατικά όπως σπινθήρες, οι οποίες δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της εργασίας του οργανισμού και την εγκατάσταση των ηλεκτρικών εξαρτημάτων συστήματος σε σημαντικά θερμαίνεται σε υψηλή θερμοκρασία, αστραπές και της ηλεκτρικής ενέργειας. Αυτή η ενέργεια ονομάζεται η λεπτή ενέργεια ανάφλεξης και αναφέρεται ως υψηλής ενέργειας πυκνωτή μικρή στην περιοχή της ηλεκτροπληξίας που θα μπορούσε να φέρει το μίγμα και επαναλάβετε την ανάφλεξη της φλόγας υπό καθορισμένες συνθήκες δοκιμής. Οι συσκευές ασφαλείας για έκρηξη είναι συσκευές με προστασία από έκρηξη, οι οποίες προορίζονται για χρήση σε περιοχές ιδιαίτερα εκτεθειμένες σε κίνδυνο έκρηξης.

Η αξία της ελάχιστης ενέργειας ανάφλεξης είναι μία παράμετρος που προκαλεί την ανάλυση των κινδύνων έκρηξης που έρχεται από το να είναι στις δυνατότητες πηγές περιοχή, όπως ηλεκτρικών σπινθήρων, ηλεκτροστατικές σπινθήρες που προκύπτουν από χωρητικά ή επαγωγικά ηλεκτρικών κυκλωμάτων, μηχανικές σπινθήρες ως ακόμα.

Το καύσιμο πρέπει να σχετίζεται με το οξειδωτικό και η έναρξη της καύσης απαιτεί έναν παράγοντα εκκίνησης. Είναι χειρότερο να ξεκινήσει μια έκρηξη σκόνης από μια έκρηξη αερίου. Το αέριο αναμιγνύεται αυθόρμητα με την ατμόσφαιρα λόγω διάχυσης και απαιτείται μηχανική ανάμιξη για τη δημιουργία νέφους σκόνης. Η ελαχιστοποίηση του χώρου της έκρηξης ευνοεί τη βία της έκρηξης, ενώ στην περίπτωση των σκώρων θεωρείται ένας παράγοντας που συμβάλλει στην εμφάνισή της. Μεταξύ των αερίων, τα οξειδωτικά είναι αντί του οξυγόνου, π.χ. του φθορίου. Υγρά που είναι οξειδωτικά περιλαμβάνουν υπερχλωρικό οξύ, υπεροξείδιο του υδρογόνου και μεταξύ των οξειδωτικών ενώσεων στερεών είναι: νιτρικό αμμώνιο, οξείδια μετάλλων. Τα καύσιμα είναι κατά κύριο λόγο όλα τα υγρά, τα αέρια, αλλά και τα στερεά.